Η αντικατάσταση της κηρήθρας είναι ο πιο απαραίτητος χειρισμός στα μελίσσια. Όλοι έχουμε ακούσει στα βιβλία που έχουμε διαβάσει, στα σεμινάρια που έχουμε παρακολουθήσει, ακόμα και στα Blogs και τα περιοδικά, ότι η αντικατάσταση της παλιάς κηρήθρας είναι ότι πιο βασικό, για να έχουμε υγιή και δυνατά μελίσσια. Πως όμως μπορούμε να το καταφέρουμε, εύκολα και γρήγορα; Ποιούς χειρισμούς πρέπει να εφαρμόσουμε για να έχουμε επιτυχία.

Πολλοί μελισσοκόμοι αναφέρουν για χειρισμούς με βασιλικό διάφραγμα. Δηλαδή κατεβάζουμε τη βασίλισσα και το σμήνος στον κάτω όροφο χωρίς τους γόνους, και στη συνέχεια καθώς εκκολάπτεται ο γόνος και το μέλι τρώγεται – μεταφέρεται κάτω όλο το μελίσσι και αδειάζει σχεδόν τελείως το πάτωμα. Με αυτό το τρόπο μπορούμε να πάρουμε ένα ολόκληρο πάτωμα σε ένα διόροφο μελίσσι με μεγάλη επιτυχία.

Άλλοι μελισσοκόμοι επιλέγουν την αντικατάσταση των κηρηθρών τους να την κάνουν κατα τη διάρκεια του τρύγου. Όταν τρυγάμε παίρνουμε πολλά πλαίσια, και όσα έχουν μαυρήσει δεν τα επιστρέφουμε ποτέ στα μελίσσια. Ρωτώντας ένα μεγάλο επαγγελματία μελισσοκόμο που παράγει πολύ μέλι κάθε χρόνο μου είπε: Εγώ κάνω αντικατάσταση στις κηρήθρες στον τρύγο, αλλά και όταν βλέπω άδεια τα πλαίσια. Όσες είναι μαύρες δεν τις επιστρέφω ποτέ στα μελίσσια. Τις λιώνω μέσα στο κητοτήκτη και τα πλαίσια τα απολυμαίνω μέσα σε βαρέλι με βραστό νερό και καυστική σόδα.

Για την αντικατάσταση των κηρηθρών: Γράφει ο καθηγητής Ανδέας Θρασυβούλου
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος μήνας αλλαγής των κηρηθρών. Οι σκοτεινόχρωμες παλιές κηρήθρες μπορούν να απομακρυνθούν το φθινόπωρο όταν το μελίσσι συρρικνώνεται και περισσεύουν τα πλαίσια, μπορούν επίσης να απομακρυνθούν νωρίς την άνοιξη όταν το μελίσσι δεν έχει ακόμα επεκταθεί ή οποιανδήποτε άλλη εποχή.

Για να διευκολυνθεί η διαδικασία της απομάκρυνσης, οι κηρήθρες τοποθετούνται στις ακριανές θέσεις της κυψέλης , απολεπίζονται και απομακρύνονται μόλις οι μέλισσες αδειάσουν τα κελιά από το μέλι.

Εάν υπάρχει καλή ανθοφορία έξω, οι ημέρες είναι ζεστές και το μελίσσι δυνατό, οι παλιές κηρήθρες αντικαθίστανται με φύλλα κηρήθρας τα οποία τοποθετούνται στις δύο πλευρές του γόνου δηλαδή αμέσως μετά το τελευταίο πλαίσιο γόνου αριστερά και δεξιά. Εάν δεν υπάρχει νεκταροέκκριση τοποθετούνται στις αντίστοιχες θέσεις καινούργιες κηρήθρες. Ο μελισσοκόμος θα πρέπει να φροντίσει να δημιουργήσει μια παρακαταθήκη φρεσκοκτισμένων κηρηθρών τις οποίες θα διατηρεί στην αποθήκη του και θα τις χρησιμοποιήσει όταν το μελίσσι τις χρειαστεί.



Source link