Μέσα στην Ορεινή Μέλισσα δίνουμε βήμα στους Έλληνες επιστήμονες, και έχει ξεκινήσει μια μεγάλη προσπάθεια, να παρουσιάσουμε όλες τις απόψεις, με το δικό μας, αφηγηματικό τρόπο. Μια ΝΕΑ επαναστατική ανακάλυψη, είναι αυτή του Οξαλικού Οξέος με γλυκερίνη, που ανακαλύφθηκε απο Αργεντινούς Επιστήμονες, και η μέθοδος έγινε πλέον γνωστή σε όλο το Κόσμο. Το ΑΠΘ έκανε και αυτό μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα, όμως σήμερα θα ακούσουμε κάποια πράγματα απο τον κτηνίατρο και διακεκριμένο επιστήμονα Βασίλη Λιάκο. Όσα θα ακούσετε είναι με δική μας απόδοση, και θα προσπαθήσουμε να σας μεταφέρουμε όσα είπε όσο το δυνατό καλύτερα.


Μια σπουδάια ανακάλυψη, οξαλικό οξύ με γλυκερίνη για τη καταπολέμηση της βαρρόα. Μέχρι τώρα ξέραμε μόνο την ενστάλλαξη – διαβροχή ως την πιο διαδεδομένη μέθοδο. Με τη χρήση ταινιών και γλυκερίνης το οξαλικό οξύ αποκτά συνεχή δράση και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Το οξαλικό οξύ δρά κυρίως με την επαφή. Όσο καλύτερα “μοιραστεί” η δραστική ουσία τόσο καλύτερα και τα αποτελέσματα. Καθώς οι μέλισσες παίρνουν το χαρετόνι με τη γλυκερίνη να το βγάλουν έξω, και το ακουμπάνε γίνετε και η θεραπεία τους απο τη βαρρόα.

Θεραπεία μόνο Άνοιξη και Καλοκαίρι με αυτή τη μέθοδο, ο μελισσοκόμος Βασίλης Λιάκος προτείνει οι μελισσοκόμοι να μην εφαρμόσουν τη συγκεκριμένη μέθοδο το φθινόπωρο, και οι ταινίες να αφαιρεθούν σε λιγότερο απο ένα μήνα. Η παρουσία ενός μήνα και παραπάνω έχει δυσμενείς επιπτώσεις, αλλά αυτό δεν είναι σίγουρο. Μόνο αν γίνουν λεπτομερείς πειραματισμοί και έρευνες και αποδείξουν το αντίθετο, τότε και μόνο τότε μπορούμε να δεχτούμε την χρήση του και το φθινόπωρο. Καλό είναι να μην πειραματίζονται οι μελισσοκόμοι, διότι μπορεί να συμβούν πολλά άσχημα πράγματα.

Η μέθοδος έχει ως εξής…
Παίρνουμε…
130ml γλυκερίνη
100ml νερό βρύσης
120 γρ οξαλικό οξύ
Και για ταινίες θα χρησιμοποιήσουμε μαλακό χαρτόνι ή σφουγγοπετσέτες (wettex) η αποκόμματα σφουγγαρίστρας. Μόνη προϋπόθεση οι ταινίες να έχουν μέγεθος 45×3 εκατοστα και 1.5 χιλιοστό πάχος.

Παρασκευή
Ανακατεύουμε το νερό και τη γλυκερίνη στους 65-70 βαθμούς. Αναγκαία η χρήση θερμομέτρου για την αποφυγή να ανέβει υπερβολικά η θερμοκρασία. Δημιουργείτε ο κίνδυνος να δημιουρθούν παραπροιόντα όπως το μυρμικικό οξύ, το οποίο αμα παραπερισσέψει δημιουργείτε πρόβλημα.

Στη συνέχεια προστίθεται το οξαλικό οξύ και ανακατεύεται διαρκώς μέχρι το μείγμα να γίνει πλήρως διαυγές, σα καθαρό νεράκι. Στη συνέχεια μέσα σε ένα άλλο δοχείο βουτάμε τις ταινίες να απορροφήσουν σωστά την ουσία. Έπειτα παίρνουμε τις ταινίες και τις βάζουμε σε ένα πλαστικό κόσκινο, κάπου να στραγγίξουν. Πρέπει να στραγγίξουν καλά, γιατί αν δε στραγγίξουν θα συμβει κάτι άλλο. Οι μέλισσες χρειάζονται υγρασία στη κυψέλη. Θα πάνε και θα ρουφίξουν απο τις ταινίες την υγρασία, το οξαλικό οξλυ, και θα πεθάνουν η θα μειωθεί σημαντικά η ζωή τους. Το διάλυμα οξικού οξέος, ειναι τοξικό για τις μέλισσες.

Αφού στραγγίχτούν οι ταινίες, τις βάζουμε σε ένα πλαστικό σακουλάκι, και την ίδια μέρα ή την επόμενη πάμε στο μελισσοκομείο για να τις χρησιμοποιήσουμε. Σε κάθε δεκάρι μελίσσι βάζουμε 4 ταινίες, πχ στις θεσείς 2-4-6-8. (δείτε φωτό πιο πάνω) Σε μικρότερα μελίσσια βάζουμε εκεί που είναι ο γόνος. Εκεί που κυκλοφορούν οι νεαρές μέλισσες, και οι βαρρόα είναι καβάλα στις μέλισσες. Αφήνουμε τις ταινίες για 3 εβδομάδες, και η αποτελεσματικότητα είναι στο 90-95%

Μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν στο εξωτερικό με άσχημα αποτελέσματα. Μην δοκιμάσετε πειραματισμούς ίσως υπάρξουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα…



Source link