Πρόσφατα κάναμε μια ανάρτηση με τις εξευτελιστικές τιμές των μελιών που πωλούνται στα super market. Μείγματα μελιών απο διάφορες χώρες, διηθημένα, επεξεργασμένα τα οποία πωλούνται σε εξευτελίστικές τιμές, και παραπλανούν το κόσμο όταν τα αγοράζουν. Κανείς δε γνωρίζει πολλές φορές την προέλευση τους, και αν είναι κατάλληλα για την υγεία του ανθρώπου. Ωστόσο η νομοθεσία στην Ευρωπαική Ένωση προωθεί αυτό το σύστημα, έτσι ώστε να εισάγονται αυτά τα μέλια και να ανακατεύονται με τα δικά μας με απόλυτα νόμιμο τρόπο. Το πρόβλημα όμως είναι στη δική μας τη χώρα, είναι τι κάνουμε με τη δική μας νομοθεσία, ποιά ποιοτικά κριτήρια έχουμε ορίσει, έτσι ώστε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα; Πχ στη Γερμανία κατηγοριοποιούν το Γερμανικό Μέλι ως Ποιοτικότερο υποχρεώνοντας να το αναγράφουν όλες οι ετικέτες, ενώ στην Κίνα, έβγαλαν κάποια ποιοτικά κριτήρια για τις εισαγωγές, που στη πραγματικότητα απαγορεύουν τις εισαγωγές, και επιτρέπουν μόνο τις Εξαγωγές.


Γίνετε μια μεγάλη επίθεση στον Έλληνα παραγωγό, και η κατάσταση αυτή προεκτείνεται και σε όλους τους κλάδους του πρωτογενή τομέα. Όπως οφείλουμε όμως να αναφέρουμε η όλη ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ που γίνετε απο εμάς απέναντι σε αυτή την κατάσταση, αφορά αυτά τα φθηνά, και διηθημένα μέλια που ανακατεύονται με τα δικά μας. Επειδή στα Ελληνικά super market, βλέπουμε και προϊόντα με υψηλή ποιοτική αξία, δε μπορούμε όλα να τα βάλουμε στο ίδιο “τσουβάλι”.

Γράφει μελισσοκόμος στην Ορεινή Μέλισσα για τα μέλια στα super market…
Θεωρώ αυτή τη τοποθέτηση, πολύ σωστή, για να τη διαβάσετε…
Πρώτο θέμα. Θεωρώ ότι αυτός ο καταναλωτής που θα αγοράσει αυτά τα “μέλια” που μόνο μέλια δεν είναι, τέλος παντων, που πωλούνται 3.59 το κιλό, δεν υπήρχε ποτέ καμία πιθανότητα να πληρώσει έστω 8 ευρώ να πάρει κανονικό μέλι. Κάποιος που θέλει να φάει ΜΕΛΙ, δεν παίρνει ποτέ αυτό το μελί ζουμί της προσφοράς. Και κάποιος που κοιτάει μόνο το φθηνό, προφανώς δεν τον ενδιαφέρει να φάει μέλι και έτσι δεν θα έδινε ποτέ 8 ευρώ, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι προσφορές.

Δεύτερο θέμα. Διαβάζω συνέχεια σε άρθρα και blogs που προτρέπεται τους καταναλωτές να μην αγοράζουν ποτέ από σούπερ μάρκετ. Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Όχι μόνο δεν το καταλαβαίνω, αλλά με θυμώνει παράλληλα. Και να φανταστείτε ότι αυτά τα λέω, όντας η ίδια παραγωγός και πουλάω το μέλι μου κιλό κιλό σε ένα πάγκο ενός μέτρου, στο δρόμο. Όμως, πραγματικά, έχω δει κάποια μέλια στο ράφι που είναι αξιόλογα και επίσης, ΓΙΑΤΙ (;;;) κλείνουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας, την πόρτα να καταφέρουμε και εμείς κάποια στιγμή να βάλουμε το δικό μας προιον στο ράφι;

Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Αντί να κράζουμε λοιπόν αυτούς που τα κατάφεραν, καλύτερα να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να γίνει η νομοθεσία πιο βατή και πιο ρεαλιστική, ώστε να επιτρέπει και σε μας τους μικρότερους παραγωγούς, που κάνουμε το δικό μας αγώνα, να δούμε μια μέρα το προιον μας στο ράφι.



Source link