Το χειμώνα φτάνει η στιγμή που το μελισσοκομείο μας αρχίζει να μειώνετε. Οι κυψέλες λιγοστεύουν, μερικά μελίσσια πεθαίνουν, και δυστυχώς οι απώλειες είναι ανάλογες των χειρισμών που κάναμε στα μελίσσια το φθινόπωρο. Όπως και να έχει όμως όλοι έχουμε απώλειες, άλλοτε λίγες και άλλοτε πολλές. Όλοι βρίσκουμε μερικές κυψέλες άδειες, στις πρώτες επιθεωρήσεις του χρόνου. Το ερώτημα ειναι, τι κανουμε με τις κυψέλες αλλά και τις κηρήθρες που περισσεύουν; Που βάζουμε τις κυψέλες, και τι ακριβώς αποθήκευση χρειάζονται οι κηρήθρες; Τι τρόποι υπάρχουν, ποια σημεία είναι που πρέπει να προσέξουμε, και πως θα τα διατηρήσουμε;

Κηρήθρες τώρα το χειμώνα μπορούμε να αποθηκεύσουμε και μέσα στο μελισσοκομείο μας, για να τις έχουμε εύκαιρες απο τον Μάρτιο που θα τις χρειάζονται πίσω τα μελίσσια. Δεν αφήνουμε κυψέλες έτσι στη μέση, τις τοποθετούμε σε προφυλαγμένες απο ανέμους θέσεις. Αν τις αφήσετε όπως στη φωτό, θα τις βρείτε χάμω, απο τους ανέμους και τις κηρήθρες σκορπισμένες στο έδαφος

ε όλα στην “Εντέλεια” για να τα γεμίσουμε πάλι όταν έρθει η άνοιξη! Όπως καταλαβαίνετε έχουμε ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, και πολύ επίκαιρο αυτές τις ημέρες…

Ο Κηρόσκορος είναι παρελθόν
Το σημαντικότερο όλων, είναι ότι το φθινόπωρο έχουμε ξεμπερδέψει απο τον πιο καταστροφικό εχθρό της κηρήθρας! Ο κηρόσκορος είναι πλέον παρελθόν, έχει πεθάνει απο το κρύο απο τον Νοέμβριο κιόλας. Ούτε πεταλούδες υπάρχουν ούτε τίποτα. Οι κηρήθρες μένουν ανέπαφες όπου και αν τις τοποθετήσουμε.
Μηδέν λεηλασία απο μελίσσι σε μελίσσι
Η λεηλασία γίνεται παρελθόν και μόλις αρχίζει το έντονο κρύο, οι μέλισσες σταματάνε αυτή τη πολύ κακή συνήθεια. Ξέρουμε ότι το καλοκαίρι και το φθινόωρο οι μέλισσες έχουν πολύ υψηλή τάση για λεηλασία. Για παράδειγμα τυχαίνει να ξεχνάμε αποθηκευμένες κηρήθρες κάπου και μετά απο 1 ώρα σμήνη απο μέλισσες καταυθάνουν και λεηλατούν το μέλι, το οποίο και κλέβουν. Το χειμώνα δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Οι πλυθησμοί πέφτουν, οι μέλισσες χαμηλώνουν σημαντικά αυτή την τάση. Ακόμα και δίπλα τους να αφήσετε κηρήθρα με μέλι το χειμώνα, πολλές φορές δεν ανριδρούν και καμία μέλισσα δε πλησιάζει λόγο του κρύου. Εντελώς φυσιολογικό, αλλά μας δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα, να αποθηκεύουμε κηρήθρες όπου εμείς θέλουμε.

Η γύρη και το μέλι δε χαλάνε λόγω του κρύου – Τα αποθηκεύουμε όπου θέλουμε
Τις κηρήθρες με τη γύρη και το μέλι, τις αφήνουμε έξω χωρίς κανένα πρόβλημα. Μόνο υγρασία δεν πρέπει να τις πάρει, και βραχούν, διότι τότε θα μουχλιάσουν και το μέλι θα ξινίσει. Γι αυτό προτιμάμε μεριές χωρίς υγρασία κάτω απο υπόστεγο.

Κάνει να αφήνουμε επιτόπου τις άδειες κυψέλες στο μελισσοκομείο;
Πολλοί επαγγελματίες μελισσοκόμοι αφήνουν τις άδειες τους κυψέλες κάπου κοντά στο μελισσοκομείο, σε μια αποθήκη – αν υπάρχει – και πιο σπάνια κάπου δίπλα στα μελίσσια. Το κακό με τις κυψέλες άμα βρέχονται είναι ότι σαπίζουν. Το νερό που μαζεύουν και ρουφάει το ξύλο, είναι και ο λόγος που θα χαλάσουν. Αν τις βάλουμε κάτω απο υπόστεγο, είναι σαν να μη τις χρησιμοποιούμε και η βαφή τους μένει ολοκαίνουργια. Συμφέρει με χίλλια να κρατάμε όλες τις κυψέλες σε ξηρό μέρος χωρίς νερά. Τα πράγματα αλλάζουν αν έχουμε πλαστικές κυψέλες, εκεί τέρμα το άγχος, μιας και το πλαστικό δεν έχει καμία ανάγκη απο

Πάντως ξέρω μερικούς μελισσοκόμους που κρατάνε άδειες κυψέλες και κηρήθρες έτσι ώστε να τις χρησιμοποιούν κατευθείαν στα μελίσσια. Σε γενικές γραμμές όμως ο στόλος του μελισσοκόμου πρέπει να είναι σωστά προφυλαγμένος. Πχ έχετε 20 κυψέλες άδειες, τι κόστος είναι να τις πάρετε μια με το αγροτικό, απο το να τις αφήσετε να σαπίζουν μέσα στις βροχές. Τίποτα δεν είναι… Ποτέ μην αμελείτε τέτοιες δουλειές, γιατί θα τις βρείτε μπροστά σας. Ο σωστός μελισσοκόμος χρειάζεται τάξη, και πρόγραμμα σε ότι κάνει.

Εγώ προσωπικά όταν βρίσκω άδειες κυψέλες κάνω το εξής. Αρχικά συγκεντρώνω όλες τις κηρήθρες, με μέλια με γύρες κλπ, και τις βάζω σε μια μεριά, έτσι ώστε να ξέρω ότι αυτές θα χρησιμοποιήσω πρώτες την Άνοιξη. Τις βαζω σε πατώματα, και τις αποθηκεύω αεροστεγώς (όσο γίνετε) σε κάποιο υπόστεγο. Πάντα να βρίσκονται εύκαιρες και κοντά στα μελίσσια. Εγώ τις αποθηκεύω στο σπίτι μου. Και τις χρησιμοποιώ πάλι απο Απρίλιο…

Το μέρος που θα αποθηκεύσουμε τις κηρήθρες, δε χρειάζεται να είναι πλήρως στεγανό. Βάζουμε τις κυψέλες σε σορούς, προσέχουμε οι κηρήθρες και οι κυψέλες να μη βρέχονται, και να είναι σηκωμένες με παλέτες στο κάτω μέρος.
Αφήνουμε γεμάτα τα πατώματα σε “ντάνες” το ένα πάνω απο το άλλο. Αν οι κηρήθρες είναι άδειες χωρίς μέλι γύρη εφαρμόζουμε και θεραπεία με οξικό οξύ για να σκοτώσουμε τη νοζεμίαση

Αδειάζουμε όλες τις κυψέλες απο τα μέλια, και τις κηρήθρες, και τις συγκεντρώνουμε σε μια μεριά. Ξεχωρίζουμε μαύρες απο άσπρες κηρήθρες, και μέλια απο γύρες. Να ξέρουμε τι ψάχνουμε κάθε φορά. Πχ εγώ πέριση την Άνοιξη έψαχνα άδειες μαύρες κηρήθρες για τις σμηνουργίες, και δεν έβρισκα. Πρέπει αυτά τα πράγματα να τα έχουμε σε σειρά…

Εδώ είναι στην αποθήκη, μαζεμένες πολλές κηρήθρες με μέλια σφραγισμένα, μέλια κρυσταλλωμένα, κηρήθρες με λίγο γύρη. Τις έχουμε βάλει ξεχωριστά έτσι ώστε μόλις τα μελίσσια ξεκινήσουν την ανάπτυξη, να τα δώσουμε αυτές τις κηρήθρες, και να αναπτυχθούν κατακόρυφα. Το μέλι δε συγκρίνεται με καμία τροφή. Τα μέλια αυτά δεν τα τρυγήσαμε μιας και έχουν προηγηθεί τροφοδοσίες το φθινόπωρο, οπότε θα είναι το ιδανικό για ανάπτυξη τη περίοδο που μας έρχεται. Να ξέρετε για να τρυγήσετε μέλι πρέπει να μην ταίσετε τουλάχιστον για 2-3 μήνες






Source link