Ένα μέλι που γίνεται πολύ της μόδας τα τελευταία χρόνια είναι αυτό της βελανιδιάς.
Λίγο επειδή οι Έλληνες αγαπούν ιδιαίτερα την βελανιδιά ως δένδρο, λίγο επειδή αυτή φύεται στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας και είναι δημοφιλές, λίγο επειδή το μέλι της είναι πολύ ιδιαίτερο και άλλο λίγο γιατί ο έλατος βγαίνει όλο και ποιο δύσκολα αργά αλλά σταθερά οδηγεί τον κόσμο προς αυτή την επιλογή.

Βέβαια τα Αρχαία χρόνια η Βελανιδιά ήταν δένδρο ιερό, αν και η Εκκλησία αργότερα δεν υιοθέτησε αυτό τον δένδρο σαν από εκείνα που έχουν σχέση με την θρησκεία π,χ την ελιά, παρόλα αυτά ο κόσμος την αγαπά πολύ.

Την βελανιδιά έχουν κάθε λόγο να την αγαπούν και οι μελισσοκόμοι καθώς δίνει μέλι στα μελίσσια και άρα εισόδημα στους ιδίους.

Μέλι κατάμαυρο, όχι πολύ γλυκό, παχύρρευστο αλλά όχι τόσο όσο ο έλατος, με στυφή γεύση και άρωμα όπως τα αποξηραμένα φύλλα του δένδρου είναι ένα πραγματικά ωραίο προϊόν.

Παλιά ήταν διαδεδομένο ως σπάνιο μέλι και θεωρούνταν ότι η βελανιδιά δίνει καλά μέλι κάθε 6 με 7 χρόνια.
Τελευταία μάλλον πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις αυτές και να γίνουν ποιο θετικές, θα έλεγα ότι η βελανιδιά έχει καλές πιθανότητες να δώσει καλά μέλι ανά δεύτερη χρονιά αν την ευνοήσει ο καιρός.
Γιατί ανά δεύτερη χρονιά όμως;
Μα γιατί ανά δυο χρόνια κάνει πολύ βελανίδι και το μέλι της εξαρτάται από αυτό…
Η κυρίως μελιτωέκκριση της βελανιδιάς γίνεται από το βελανίδι όταν αυτό είναι σε μικρο στάδιο.

Σήμερα θα προσπαθήσουμε να μάθουμε πως ο μελισσοκόμος μπορεί να ξεχωρίσει ένα δάσος με βελανιδιά που δίνει μέλι.
Γιατί είπαμε ότι βελανιδιές έχει όλη η Ελλάδα σχεδόν, μα μέλι δεν βγαίνει παντού.
Παίζει ρόλο και το είδος της βαλανιδιάς, μα αυτά μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους που ο μελισσοκόμος δεν θα μπορέσει να τα ξεχωρίσει.
Μερικοί μελισσοκόμοι πάνε τα μελίσσια τους σε δάση που βλέπουν να υπάρχουν ήδη μελίσσια ελπίζοντας ότι οι άλλοι μελισσοκόμοι κάτι ξέρουν.
Αυτό όμως μοιάζει πολύ με το ανέκδοτο με τον καιρό και τους ινδιάνους που κόβουν ξύλα!!!

Πάμε να δούμε μερικά σημάδια.

Το πρώτο είναι ότι πρέπει να βλέπετε ότι μαζί με τις βελανιδιές φύονται και πλατάνια.
Ο πλάτανος ασφαλώς δεν δίνει μέλι, δίνει πολλή πρόπολη αλλά όχι μέλι.
Έχει όμως αδυναμία στα μέρη με πολλή υγρασία, ο πλάτανος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς υγρασία, αλλά και το μέλι βγαίνει σε μέρη με υψηλά ποσοστά υγρασίας, οπότε δάση βελανιδιάς σε υγρά μέρη που φύονται και πλατάνια είναι υποψήφια για μέρη που δίνουν μέλι.

Βλέπετε αριστερά του δρόμου δάσος βελανιδιών που δίνει μέλι, ενώ δεξιά πολλά πλατάνια, πράγμα που υποδηλώνει υψηλά επίπεδα υγρασίας.
Ένα άλλο σημάδι που πρέπει να προσέχετε είναι τα μούσκλια στον κορμό των δένδρων της βελανιδιάς.

Όπου υπάρχουν μούσκλια δηλαδή πρασινάδα στον κορμό των βελανιδιών σημαίνει υγρασία επίσης αλλά και μέρος που μπορεί να αναπτυχθούν μικροοργανισμοί και έντομα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε βεβαίως ότι έντομα δίνουν το μέλι της βελανιδιάς.
Έχουμε μέχρι τώρα δυο στοιχεία και μας μένει ένα σημαντικό τρίτο για να σιγουρευτεί ότι το δάσος δίνει μέλι.
Το τρίτο στοιχείο είναι το βελανίδι.

Όπου αυτός ο καρπός σε βελανιδιές μέλι δεν υπάρχει…

Όπου θα δείτε δάσος που αντί βελανίδι έχει τον καρπό της παραπάνω φωτογραφίας τότε μέλι δεν έχει, τουλάχιστον όπως το ξέρουμε.

Πρέπει να βρείτε δένδρα που κάνουν το κλασικό βελανίδι…

Σαν αυτό…

Και σαν αυτό…

Είδος βαλανιδιού κάνει και η Αριά αλλά και το Πουρνάρι, μοιάζει με βελανίδι αλλά μέλι δεν δίνει.

Προσέξτε τώρα κάτι που είπα και στην αρχή.
Είπα ότι η βελανιδιά μπορεί να δώσει καλά μέλι ανά δυο έτη επειδή τότε κάνει βελανίδι.
Αυτό έχει μεγάλη σημασία.
Το βελανίδι είναι ο καρπός του δένδρου, με αυτό διαιωνίζεται το είδος του.

Όταν φυτευτεί στο χώμα το βελανίδι φυτρώνει και με αυτό τον τρόπο τα δένδρα αυξάνονται.
Η παραγωγή βαλανιδιού όμως έχει ένα σημαντικό τίμημα…
Την εξάντληση του δένδρου.
Έτσι έχουμε μια χρονιά που το δένδρο είναι φορτωμένο με βελανίδια, και καθώς εξαντλείται για να τα αναθρέψει την επόμενη χρονιά δεν είναι σε θέση να ξανακάνει καρπό και ξεκουράζεται.
Σε γενικές γραμμές όλη η φύση έτσι λειτουργεί.
Εξαίρεση αποτελούν μόνο οι καλλιέργειες όπου οι αγρότες βοηθάνε τα δένδρα με λιπάσματα και αυτά μπορούν και καρπίζουν κάθε χρόνο.
Στα δάση όμως δεν συμβαίνει αυτό, η φύση κάνει τον κύκλο της ανά δυο χρόνια.
Όταν έχουμε χρονιά με πολύ βελανίδι έχουμε και καλές πιθανότητες να πάρουμε μέλι αν ο καιρός είναι καλός.
Αν δεν έχουμε βελανίδι όμως δεν έχουμε και μέλι.
Για κάποιο λόγο που οφείλεται μάλλον στις καιρικές συνθήκες η χρονιά με πολύ βελανίδι αφορά ολόκληρη την χώρα τουλάχιστον, και επίσης το ίδιο και οταν δεν εχουμε βελανιδι.
Γι αυτο λεμε μερικες φορες οτι φετος ξεσκιστηκε να δινει η βελανιδια, ενω αλλες φορες οτι φετος δεν εδωσε πουθενα.
Αιτια ειναι η ποσοτητα των βελανιδιων που συμβαινει αυτο.

Ετσι λοιπον, αν ξερετε οτι περυσι ηταν η χρονια που εδωσε πολυ μελι η βελανιδια τοτε αυτο σημαινει οτι ειχε και πολυ βελανιδι.
Αν ειχε περυσι πολυ βελανιδι ομως τοτε φετος θα πρεπει να κρατατε μικρο καλαθι μελιου καθως τα δενδρα ειναι εξαντλημενα, αλλα του χρονου θα εχετε παλι καλες πιθανοτητες να παρετε μελι.

Δεν πρεπει να ξεχναμε ομως οτι η βελανιδια δινει και μελιτωμα στο φυλλο.
Οταν δινει το μελιτωμα στο φυλλο ομως ειναι ακομα ανοιξη και οι μελισσες προτιμουν να επισκεπτονται τα ανθη και ετσι δεν εχουμε μεγαλες ποσοτητες.
Το μελι απο το βελανιδι αναλογα την περιοχη ειναι Ιουνιο ή Ιουλιο ή και Αυγουστο και μεσα στην ξερα του καλοκαιριου αυτο φανταζει ως μανα εξ ουρανου και το μαζευουν σε μεγαλες ποσοτητες.
Την εποχη που βγαινει το καλοκαιρι που οι θερμοκρασιες ειναι μεγαλες πιθανον εξουμε οξύδωση του μελιου και απο εκει προκυπτει το πολυ σκουρο χρωμα του, ομως αυτο για να αποδειχτει χρειαζονται ερευνες.

Φιλες και φιλοι αυτα ειχα να σας πω για την βελανιδια, και πως να ξεχωριζετε τα μερη που δινει μελι.
Ελπιζω να βοηθησα και να μην σας μπερδεψα περισοτερο.

Καλα μελακια να εχετε, και ας εχουν οτι χρωμα θελουν…





Source link