Η μελισσοκομία είναι ένα κερδοφόρο επάγγελμα και ο μελισσοκόμος μπορεί να βγάλει χρήματα από πολλά προϊόντα, με πολλούς τρόπους, όμως αμελείτε ένα σοβαρό πράγμα. Το κόστος! Έχω ακούσει άπειρες φορές νεοεισερχόμενους στο κλάδο της μελισσοκομίας, να ρωτάνε για τα κέρδη, για τις επιδοτήσεις, τη παραγωγή, τη ζήτηση των προϊόντων και άλλα πολλά, αμελώντας το σοβαρότερο πράγμα! Το κόστος της μελισσοκομίας! Η μελισσοκόμια έχει ένα καλό πλεονέκτημα, ότι δεν χρειάζεται γή κάποιος για να ασκήσει το επάγγελμα. Ανα πάσα στιγμή μπορεί κάποιος να αποκτήσει μελίσσια και να τα εκμεταλλεύεται δίχως να χρειάζεται να έχει χωράφια ή κτήματα.


Γι αυτό άλλωστε πολλοί ονομάζουν την μελισσοκομία το μαργαριτάρι της αγροτιάς! Διότι απο τα αγροτικά επαγγέλματα, είναι το μόνο που προσφέρει κέρδη, χωρίς να έχεις γή, και χωρίς να χρειάζεται να μπείς μέσα στα “χωράφια”! Απο πολλούς θεωρείτε ένα απο τα πιο καθαρά επαγγέλματα, μιας και έχεις να κάνεις με μέλισσες, οι οποίες είναι απο τα πιο καθαρά υπερήφανα και εργατικά έντομα! Ωστόσο αν και η μελισσοκομία φαίνεται μια τόσο ελκυστική δουλειά, κρύβει ένα μεγάλο κεφάλαιο, που δύστυχώς έχει κατρακυλήσει πολλούς νέους μελισσοκόμους στον πάτο της θάλασσας.

Τα Κόστη! Για να ξεκινήσει κάποιος τη μελισσοκομία με 5 μελίσσια, χρειάζεται ένα μικρό κόστος το οποίο κυμαίνεται στα 400 ευρώ περίπου για να αγοράσει τα σμήνη μαζί με τις κυψέλες και για τον βασικό εξοπλισμό άλλο ένα 50 ευρώ (καπνηστήρι, μάσκα, ξέστρο). Δηλαδή συνολικά 450 ευρώ. Ωστόσο καθώς περνάνει ο πρώτος καιρός αρχίζουν να τρέχουν πολλά έξοδα όπως θεραπείες για τη βαρρόα, τροφές, καινούργια πλαίσια με κηρήθρες. Οι τροφές κοστίζουν απο 1 ευρώ το κιλό και κάθε μελίσσι μπορεί να χρειαστεί τουλάχιστον 4-6 κιλά για όλο το χειμώνα. Αυτά τα έξοδα φαίνονται μικρά στην αρχή, όμως καθώς αυξάνονται τα μελίσσια η τσέπη αρχίζει και στενεύει!

Απο ερασιτέχνης σε επαγγελματίας μελισσοκόμος… Εκεί είναι και το μεταβατικό στάδιο που οι περισσότεροι νέοι μελισσοκόμοι το χάνουν! Η ανάγκη για κυψέλες, τροφές, κηρήθρες, πλαίσια, πετρέλαιο για μεταφορές, μηχανήματα (μελιτοεξαγωγέας κοστίζει απο 200 ευρώ) είναι τα βασικά έξοδα, όμως λόγω του μεγάλου αριθμού που χρειαζόμαστε τα χρήματα πολλαπλασιάζονται, και το κεφάλαιο που χρειαζόμαστε είναι μεγάλύτερο. Για παράδειγμα έχουμε ένα επαγγελματία μελισσοκόμο με 60 μελίσσια, και θέλει την Άνοιξη να τα κάνει 100. Χρειάζεται έξοδα για κυψέλες, χρώματα, στοκαρίσματα, μετά συρματώματα και πέρασμα κηρήθρας, και φυσικά πολλά ταίσματα τα οποία είναι και αυτά πολλά χρήματα. Για αύξηση απο 60 σε 100 μελίσσια χρειαζόμαστε σίγουρα πάνω απο 200 κιλά τροφές για την Άνοιξη το Καλοκαίρι μέχρι και το Χειμώνα. μόνο για τα μελίσσια που έχουμε κάνει παραφυάδες!

Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς ενός επαγγελματία μελισσοκόμου, το μέλι έχει κόστος παραγωγής περίπου 4 ευρώ, και σε μια δύσκολη χρονιά που το μέλι είναι λιγότερο, το κόστος μπορεί να είναι μεγαλύτερο. Συνεπώς αν κάποιος έχει 100 μελίσσια και βγάζει 1.5 τόνο μέλι, και το πουλάει 7 ευρώ ας πούμε για όλη την ποσότητα, (κάτι πολύ δύσκολο αν δεν έχεις μεγάλους κύκλους και γνωριμίες) θα βγάλει καθαρό κέρδος περίπου 4.500 χιλιάδες ευρώ δηλαδή περίπου 375 ευρώ το μήνα. Φυσικά μέσα σε αυτά τα έξοδα, το αρχικό κόστος των κυψελών το έχουμε μοιράσει σε όλες τις χρονιές, και όχι σε μία.

Τι θέλω να πώ; Ότι αν αγοράσουμε 50 κυψέλες με κόστος 1900 ευρώ (38 ευρώ κοστίσουν οι άβαφες κυψέλες) αυτά τα χρήματα δεν μπορούμε να τα βάλουμε σε μια χρονιά, εφόσον οι κυψέλες θα χρησιμοποιούνται για πάνω απο 20 χρόνια, και τα κόστη πρέπει να μοιραστούν σε όλες τις χρονιές και όχι σε μία.

Κλείνοντας θέλω να πω ότι η μελισσοκομία χρειάζεται μεγάλο κεφάλαιο, και εφόσον έχουμε την δυνατότητα να το δώσουμε έστω και σιγά σιγά αυξάνοντας 30% τα μελίσσια κάθε χρόνο, μπορούμε στο μέλλον να εξασφαλίσουμε ένα καλό εισόδημα, αρκεί να αγαπάμε αυτό που κάνουμε, να μάθουμε να σκούμε σωστούς μελισσοκομικούς χειρισμούς, και να είμαστε συνεχώς με μάτια 14 έτσι ώστε να βελτιωνόμαστε συνεχώς, να αυξάνουμε την παραγωγή και να βρίσκουμε νέους τρόπους διάθεσης των προιόντων μας.



Source link