Στο παρόν άρθρο θα περιγράψουμε την συνταγή για βάμμα πρόπολης εξωτερικής & εσωτερικής χρήσης που κυκλοφορεί εδώ και χρόνια σε βιβλία και περιοδικά.
Η πρόπολη είναι ρητινώδης κολλητική ουσία που συλλέγουν οι μέλισσες από διάφορα δέντρα και φυτά, την εμπλουτίζουν με κερί, γύρη, ένζυμα, αιθέρια έλαια και άλλες ουσίες και την χρησιμοποιούν ως μονωτικό και απολυμαντικό της κυψέλης.
Έχει αντιβιοτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες, γι αυτό και χρησιμοποιείτε στην φαρμακολογία και συγκεκριμένα την ωτορινολαρυγγολογία, στη στοματολογία και στην δερματολογία. Χρησιμοποιείτε επίσης στην κοσμετολογία και στα καλλυντικά.
Σε θερμοκρασία 20°C η σύστασή της είναι μαλακή και κολλώδες ενώ σε χαμηλότερη θερμοκρασία γίνεται σκληρή και εύθραυστη. Λιώνει στους 66°C περίπου.
Ο μελισσοκόμος συλλέγει την πρόπολη είτε ξύνοντας τις κυψέλες στα σημεία που είναι συγκεντρωμένη (για μικρές ποσότητες) είτε ξύνοντας τις σίτες πρόπολης που έχει τοποθετήσει επάνω από τα πλαίσια της κυψέλης. Μετά την συλλογή τοποθετείται στο ψυγείο ή την κατάψυξη. Όταν έρθει η ώρα της παρασκευής θα την βγάλουμε και θα την θρυμματίσουμε σε μικρότερα κομμάτια.
Υλικά που θα χρειαστούμε:
Πρόπολη, Αιθυλική Αλκοόλη 95° ποτοποιίας, Μπέν μαρί, Πηγή εστίας, Θερμόμετρο, Ογκομετρικά δοχεία, Φίλτρο γαλλικού καφέ, Σύριγγες, Μικρά φιαλίδια και μια ζυγαριά.
Τρόπος παρασκευής
  • Απλώνουμε την πρόπολη που έχουμε συλλέξει σε ένα ταψί και ξεχωρίζουμε με το μάτι τα ξένα σώματα όπως, ακίδες, τμήματα εντόμων, κομμάτια κερί κ.α
  • Σε ένα δοχείο με νερό τοποθετούμε τα κομμάτια της πρόπολης που προέρχονται από το ξύσιμο των κυψελών ή από την σήτα πρόπολης.
  • Ανακατεύουμε καλά ώστε να διαχωριστεί η πρόπολη από το κερί και από άλλα ξένα σώματα. Ότι επιπλέει απομακρύνεται.
  • Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία ώστε η πρόπολη που βρίσκεται στον πυθμένα να έχει απαλλαχτεί από όλα τα ξένα σώματα.

  • Αν θέλουμε να αφαιρέσουμε το κερί από την πρόπολη βάζουμε την καθαρή πρόπολη σε μπεν μαρί και ρίχνουμε νερό που η στάθμη του να βρίσκεται 5 cm επάνω από την επιφάνεια της πρόπολης.
  • Θερμαίνουμε το περιεχόμενο στους 70°C ενώ συγχρόνως ανακατεύουμε αργά.
  • Μετά από 2 με 3 λεπτά κατεβάζουμε το σκεύος από την φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει.
  • Στην επιφάνεια θα μαζευτεί κερί λιωμένο όπου και το απομακρύνουμε.
  • Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία ώστε η πρόπολη να απαλλαχτεί πλήρως από το κερί.
  • Όταν κρυώσει η πρόπολη και γίνει πηχτή σαν ζελέ χύνουμε το νερό.
  • Ξανα-θερμαίνουμε την πρόπολη μέχρι να σχηματιστεί ένα πηχτό σιρόπι.
  • Προσθέτουμε Αιθυλική Αλκοόλη 95°C , τόση ποσότητα όση είναι και η πρόπολη ανακατεύοντας αργά.
  • Αφού ανακατέψουμε καλά, και το μείγμα μας αποκτήσει ομοιόμορφη σύσταση, το φιλτράρουμε σε φίλτρο του καφέ και είναι έτοιμο για χρήση.
  • Το μοιράζουμε σε μικρά σκουρόχρωμα φιαλίδια με σταγονόμετρο.

Η παραπάνω συνταγή χρησιμοποιείται επί πολλά χρόνια για εξωτερική χρήση όπως φλύκταινες (φουσκάλες), μώλωπες (χτυπήματα), κοψίματα, γρατσουνιές και έλκη δέρματος, επώδυνα και ερεθισμένα. Παράλληλα αναφέρεται ότι το σκεύασμα αυτό δεν προκαλεί παρενέργειες από τη συνεχή χρήση του, εκτός από αυτούς που είναι αλλεργικοί στην πρόπολη. (Χαριζάνης 1992)
  • Το διάλυμα-πρόπολη παρασκευάζεται εφαρμόζοντας την αναλογία (1:3). δηλαδή 100 γρ. ακατέργαστης πρόπολης προς 300ml Αλκοόλης 95°.
  • Αφήνουμε το μείγμα για 8 ημέρες σε σκιερό μέρος και ανακατεύουμε τακτικά. Στην συνέχεια το αφήνουμε για μερικές εβδομάδες ακίνητο και τέλος ρουφάμε με μια σύριγγα το επάνω μέρος του υγρού, φιλτράρουμε και γεμίζουμε τα φιαλίδιά μας. (Θρασυβούλου 2012)
  • Τα κατακάθια μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως λίπασμα, ακόμη και να φτιάξουμε αλοιφή.
  • Το διάλυμα-πρόπολη είναι πολύ χρήσιμο για εξωτερική ή εσωτερική χρήση.
Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε να βάλουμε ετικέτα σε όλα μας τα φιαλίδια αναγράφοντας “βάμμα πρόπολης” και την σύσταση, περιεκτικότητα σε αλκοόλη 50%, 70% κτλ.
Η καλής ποιότητας πρόπολη είναι η φρέσκια και καθαρή πρόπολη που διατηρεί αναλλοίωτα τα χαρακτηριστικά της. Αν η πρόπολη μείνει πάνω από 2 χρόνια θεωρείτε ακατάλληλη. 
Επίσης ακατάλληλη θεωρείτε και η πρόπολη που έχει συλλεχθεί από κυψέλες που σκέπαζε τρωκτικά ή έντομα ή από κυψέλες που τοποθετήσαμε ναφθαλίνη, κηροσκορίνη ή άλλα χημικά.
Βιβλιογραφία: Α.Θρασυβούλου Πρακτική Μελισσοκομία εκδ.2012, Π.Χαριζάνης 1992



Source link