Αυτά τα λάθη κάνουν οι μελισσοκόμοι το Χειμώνα και χάνουν τα μελίσσια τους! Σήμερα όπως καταλαβαίνετε έχουμε ένα φλέγων ζήτημα, για δύο απο τα σοβαρότερα λάθη που γίνονται αυτή τη περίοδο, και οι συνέπειες τους μπορεί να είναι ολέθριες για τα μελίσσια. Ο χειμώνας είναι μια πολύ δύσκολη μελισσοκομική περίοδος, ο μελισσοκόμος αν και δεν χρειάζεται να επεμβαίνει συνεχώς, πρέπει να φροντίσει να κάνει αυτούς τους λίγους μελισσοκομικούς χειρισμούς σωστά. Ένα λάθος το χειμώνα μπορει να κοστίσει τη ζωή του μελισσιού, και δεν φτάσαμε εως τώρα για να χάσουμε τα μελίσσια. Κάθε μελίσσι που ζεί τώρα, είχε πολλά έξοδα για να φτάσει εδώ, δεν συμφέρει σε καμία περίπτωση να το χάσουμε απο λάθος. Πάμε λοιπόν να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει;



1ο σοβαρό λάθος
Το χειμώνα υπάρχει μια πολύ σοβαρή ασθένεια που θερίζει τα μελίσσια. Πρόκειται για τη νοζεμίαση η αλλιώς nosema cerana, η οποία πρόκειτια για μια πολύ σοβαρή ασθένεια, που μειώνει το πλυθησμό, σκοτώνει τις μέλισσες, όμως ο μελισσοκόμος δεν έχει ποτέ καθαρά συμπτώματα. Η ασθένεια αυτή σύμφωνα με τους ερευνητές λαμβάνει δράση σε μελίσσια που είναι νηστικά, που δεν έχουν προετοιμαστεί καλά για το χειμώνα, που η κυψέλη τους έχει πολύ υγρασία. Το σοβαρότερο λάθος λοιπόν που γίνεται είναι η έξαρση της ασθένειας, κάτω απο τη πλήρη άγνοια του μελισσοκόμου! Με απλά λόγια ο μελισσοκόμος χάνει τα πολύτιμα μελισσάκια του δίχως να ξέρει το λόγο. Η λύση για την ασθένεια τώρα το Χειμώνα είναι καλό σφίξιμο, με λίγες κηρήθρες γεμάτες μέλισσες, σωστός αερισμός (δεν κλείνουμε τις θήρες στο καπάκι) και καλό ταίσμα. Μια εξίσουν καλή και εύκολη λύση είναι να δώσουμε στις μέλισσες ζαχαροζύμαρο με θυμόλη, που το πουλάνε με παραγγελία πολλά μελισσοκομικά καταστήματα.


2ο σοβαρό λάθος
Μη αποτελεσματική θεραπεία βαρρόα. Εδώ συνάδελφοι έχουμε και το σοβαρότερο πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που θα το κουβαλάμε για όλη τη χρονιά, αν δεν πράξουμε έγκαιρως. Όλοι οι μελισσοκόμοι ξέρουμε, ότι μέσα στη καρδιά του Χειμώνα εφαρμόζουμε τη χειμερινή καταπολέμηση της βαρρόα. Πολλοί μελισσοκόμοι εφαρμόζουν θεραπεία, κάνοντας βασικά λάθη, και στη συνέχεια δεν ξέρουν τι να κάνουν. Ξέρουμε άλλωστε ότι ένας μηνας αργότερα, και τα μελίσσια κάνουν γόνο, άρα είναι πλέον αδύνατη κάθε επέμβαση κατά της βαρρόα.

Το σοβαρότερο λάθος λοιπόν, κατά την αποψή μου, αλλά και πολλών άλλων επαγγελματιών μελισσοκόμων που την έχουν πατήσει έτσι, είναι η θεραπεία μόνο με οξαλικό οξύ. Ξέρω ότι ίσως έρχεται σε αντίφαση αυτό που λέω τώρα, με προηγούμενες αναρτήσεις, όμως επειδή βλέπω να γίνονται τόσα μα τόσα πολλά λάθη, δεν θα μπορούσε να μην σας το πω.

Το λάθος που γίνεται λοιπόν είναι μελισσοκόμοι να εφαρμόζουν μια και μόνο θεραπεία με οξαλικό οξύ το χειμώνα, με ενστάλλαξη, και τα αποτελέσματα τα έχουν δεδομένα. Το οξαλικό οξύ όμως επηρεάζεται πάρα πολύ απο πολλούς παράγοντας, απο τη θερμοκρασία, απο το σμήνος, απο τη δοσολογία που θα βάλουμε, απο το πόσες σταγόνες θα κάτσουν επάνω στις μέλισσες και πόσες θα πέσουν κάτω και και και… Συνεπώς καταλαβαίνουμε ότι όταν εφαρμόζουμε θεραπεία με οξαλικό οξύ, μπορούμε να έχουμε μια αποτελεσματικότητα της τάξης του 60-90% στο περίπου. Πολλοί μελισσοκόμοι για να σιγουρέψουν ότι τα μελίσσια θα θεραπεύτουν πλήρως απο τη βαρρόα προσθέτουν έπειτα απο τη θεραπεία οξ. οξέος και ταινίες. Πχ μετά απο 7 ημέρες, και αποτελειώνουν όσα βαρρόα κατάφεραν να επιζήσουν.

Πολλοί επαγγελματίες μελισσοκόμοι αλλά και ερασιτέχνες μιλάνε στην Ορεινή Μέλισσα για απώλειες οι οποίες προκλήθηκαν αποκλειστικά μετά απο χρήση οξ. οξέος, και μάλιστα με σωστή εφαρμογή της μεθόδου. Γι αυτό προτείνετε σε πολλούς μελισσοκόμους, αντί της δοσολογίας των 80 γραμμαρίων (διένυδρου οξαλικού οξέος σε σιρόπι που παρασκευάστηκε απο 1 λίτρο νερό και 1 κιλό ζάχαρη) να βάλουμε 58.5, δηλαδή πιο ελαφριά δοσολογία, στην οποία δεν αναφέρονται απο τους μελισσοκόμους καθόλου απώλειες στο πλυθησμό.

Επειδή σίγουρα θα έχετε απορίες για τη παρασκευή του οξαλικού οξέος, τις δοσολογίες, θα κάνουμε σύντομα μια καινούργια ανάρτηση με αναλυτικές πληροφορίες!



Source link